ทำใจไม่ได้จริงๆ

posted on 08 May 2009 13:58 by lavenderpupy
ตอนแรกที่คิดว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องปล่อยเขาไป
ฉันได้แต่คิดแล้วคิดอีก ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะดีแล้วหรือ
แต่....มันคงเป็นทางเดียวที่...ที่จะอะไรล่ะ ฉันก็ตอบตัวเองไม่ได้
ยังรักเขาอยุ่มั้ย ยังรัก
รักเขามากมั้ย  รักมาก
แต่...มันเป็นไปไม่ได้
แล้วฉันตัดสินใจที่ จะปล่อยจะเลิกจะอะไรต่างๆนาๆที่พอคิดได้ในตอนนั้น
ฉันเห็นเขามีความรัก ฉันดีใจ ฉันสุขใจ มันคือสิ่งที่ฉันพูด
แต่ลึกๆแล้ว....ทำใจไม่ได้เลย
ฉันไม่เข้มแข็งพอ
นานวันผ่านไป คนเราเปลี่ยนใจ หลายสิ่งหลายอย่างไม่เหมือนเดิม
เราห่างกัน ห่างมากพอที่จะทำให้เรา....ไม่เหมือนเดิม
เขาไม่เหมือนเดิม
ตัวฉันเองก็ไม่เหมือนเดิม
เพราะฉันพยายามที่จะห่างเธอ พยายามจะจากไปโดยดี
แต่ฉันทำไม่ได้อย่างที่พูด
คำพูดมันง่ายที่จะออกจากปาก
แต่การกระทำ มันยากเกินไป
อดห่วงไม่ได้ อดคิดถึงเขาไม่ได้
สุดท้ายฉันก็ยังทำใจไม่ได้
เพราะฉันเลิกรักเขาไม่ได้
ฉันแพ้ใจตัวเอง
หลายครั้ง อยากจะเข้าไปพูดคุย อยากทักทาย
อยากจะกอดเขา อยากจะทำทุกอย่างที่เขาต้องการ
แต่....ด้วยอะไรบางอย่าง
มันทำให้ฉัน...ทำตัวเหมือนฉันไม่แคร์ ไม่สนใจ ฉันเลิกรักเขาแล้วงั้นหรอ
แต่ใจจริงแล้ว ฉันยังรักเขาเหมือนเดิม
ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ เขาคิดยังไง
เขากำลังมีใครคนใหม่มั้ย
เขากำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า
หากเขาเจอคนที่ดีกับเขา มันเป็นสิ่งที่ดีแล้วไม่ใช่หรอ
ฉันต้องดีใจกับเขา มันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำไม่ใช่หรอ
แต่ทำไมฉันกลับ กำลังยืนมองตัวเอง อยุ่ในที่เดิม จุดเดิม
ยืนมองคนที่ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไง ทำอะไรไม่ตรงกับใจของตัวเอง
คนที่กำลังจมอยู่กับน้ำตาของตัวเอง คนที่งมงายและไม่ยอมรับความเป็นจริง
เพราะอะไร....ทำไมตัวฉันถึงเป็นแบบนี้
ความจริงมันแสดงให้เห็นอยู่ในทุกๆวัน
เขาไม่ใช่ของเรา ไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ไปจากเรา
เขาไม่ได้รักเรา
คำๆนี้ ฉันพร่ำบอกตัวเองอยู่ทุกๆวัน
แต่....ฉันก็ยังทำใจไม่ได้เลย
ฉันก็ได้แต่หวัง ฝัน เพ้อ ต่างๆนาๆ ว่ามันอาจจะมีทาง
ที่เขาจะรักฉัน
แต่ความจริง
มันเป็นไปไม่ได้แล้ว
ฉันอ่อนแอเกินไป
ฉันทำใจไม่ได้จริงๆ

ไม่ได้อัพนานเกิน จนมันร้าง

 ก็ได้เวลาหาอะไรมาอัพบ้างอะไรบ้างซะที

แต่แหมๆ ก็นะ ไม่รุ้จะอัพอะไรอ่านะ 

ในใจมีอยุ่เรื่องนึงอยากเล่าๆ อยากระบายๆ

 แต่เอาไว้เรียบเรียงๆก่อนแระกัน

ตอนนี้เลยเอานี่ไปดูดีก่า 

 สวยๆ ไม่แพ้กัน เหมือนเอาตัวเองมาประจานเลย 55+

 

ย้อนไปๆ เมื่อ1ปีก่อน

ประมาณช่วงๆเดือนนี้ของปีที่แล้ว 


    

รูปนี้ตอนไปเสม็ดกะเพื่อนๆ ดูสภาพดิชั้นซิคะ ไม่อยากจะเซดดดด

สังเกต อีกอย่านะคะ  แบนนนน เวอร์ 555+

อ๊ายยย เขิลนะเนี่ย เอารูปตัวเองสมัยก่อนมาลง 555+

 ต่อไปๆ  เริ่มโตจากลูกอ๊อด การเป็นกบตัวน้อยมากขึ้นๆ

รูปนี้เหมือนจะเป็นงานสายสัมพันธ์ พ.ม.อ่านะ

    

แอบแรดนึดๆกำลังงามพอดู สวยๆ รวยเค

หลังจากเริ่มเบื่อ หัวฟูเป็นบ้าเป็นบอ เลยเกิดความรู้สึกอยาก  ตัดผมซะแระ

ในใจอยากตัดบ๊อบเทมาก ไม่รู้มีไรกะทรงเลย

ก็เลยตัดสินใจตัดแมร่งเลย

ไม่ค่อยเทเท่าไหร่เลยแหะ -*-

 หัวเรียบไม่กี่วัน ก็ฟูเป็นผีบ้าเหมือนเดิม อีดอกค่ะ

ต่อมาเมื่อเข้ามหาลัยปี1อีกครั้งที่ม.กรุงเทพ สภาพก็ยังสวยแบบที่เห็นแหละค่ะ

แบบนี้   

 

สังเกตมั้ยคะ ผอมเวอร์ ตอนนั้นน้ำหนัก42-43เองมั้ง

อีปอบสุดๆ รูปนี้ถ่ายตอนไปสวนรถไฟ ถ้าจำไม่ผิด วันที่2หลังจากปฐมนิเทศที่ม.กรุงนี่แหละ

เลยเป็นภาพติดตาเพื่ื่อนๆที่ม.กรุงเทพ ว่าดิชั้่น ทุเรศแค่ไหน

ขอรูปหมู่มั่ง

สวยๆค่ะ

ต่อมาพอเปิดเทอม ดิชั้นก็เป็นสาวแรกแย้ม เหมือนลูกกบน้อยที่กำลังจะโต

เนื่องจากหัวฟูเป็นผีบ้า เลยตัดสินใจยืดผมซะหน่อยๆ นิบๆ

หารูปไม่ค่อยเจอ ถ่ายไว้เยอะแต่ส่วนใหญ่อยู๋กะเพื่อนๆ

รูปนี้ติดน้องโจโจ้ซังเข้ามาด้วยนะคะ อีดอกค่ะ

โอเค ยังแต่งชายอยู่

แล้วปุ๊ปี้เองก็ประจักว่า

"มึงแต่งหญิงเหอะ ทุเรศจะตายแต่งชาย อีดอกกกกก"

เมื่อประจักได้อย่างนี้ จะรอช้าอยู่ใย ก็แต่งซิคะ เลยออกมาเป็นแบบนี้ แบบนี้ แบบนี้ และแบบนี้

    

  

เริ่มโตเต็มวัย

และแล้วปิดเทอมก็มาถึง.....

ปุ๊ปี้คนสวยสุดๆ มีความคิดที่จะย้อมสีหัวมานานมากแล้ว

สีที่ใฝ่ฝันก็คือ น้ำตาลชมพูที่รัก ถึงปิดเทอมซะทีเลยได้เวลาละเลงหัวซะเลย

เลยย้อมพร้อมกะอีเซฟอีจุก ย้อมให้กันเองน่ะแหละ 55+

ผลที่ออกมาได้ก็เปลี่ยนปุ๊ปี้คนนี้ให้กลายเป็นอีกคนในทันที*-*

เป็นแบบนี้

เพื่อนๆที่ม.ตกใจมาก อีนี่ไปทำไรกะหัวมา เอาซะปริ๊ดเลย

555+

เด่วมาอัพต่อเนอะะะ ออกไปทำธุระก่อนนน

***

มาอัพต่อแระๆๆ

ต่อมาในช่วงปิดเทอม ก็ไปหัวหินกะเพื่อนๆ สวยๆอีกแล้วค่ะ

 

 

 สวยเสมอ

รูปเยอะเริ่มเรียงเวลาไม่ถูก เอาไปรวมๆเลยแล้วกัน

ถ่ายกะพี่คิว กีฬาสี

 

เรื่อยๆ มาแล้ว ลิบๆ ชิมิชาบู

 ชุดนศ.+ ติดจมูกที่รักมาแล้ว

.   

 

 เรื่อยๆ มาถึง ปัจจุบัน

ตอนนี้ปุ๊ปี้เปลี่ยนไปจากแต่ก่อนมากมาย

แต่ถึงภายนอกจะเปลี่ยนยังไง ภายในก็ยังเป็นปุ๊ี้ปี้คนเดิมเสมอ ที่สวยสุดๆ 555+ กร๊ากกกก

บายเนียร์สวยๆ 

  ฟามน่ารักว่ะ

 

  

 

 และ ล่าสุดที่ไปสยามกันมา

   

 

หมดแล้วกับการอัพบล๊อคแฉตัวเองครั้งยิ่งใหญ่ๆๆๆ 55+

เหนื่อยค่ะเหนื่อยค่ะเหนื่อย

ตอนนี้สอนให้รู้ว่า คนเราเปลี่ยนแปลงได้จากภายนอก

ไก่งามพระขน ขนงามเพราะเมคอัพ

และ ดิชั้น สวยค่ะ

บ๊ายบายยย

edit @ 17 Apr 2009 15:39:14 by Lavenderpupy

edit @ 17 Apr 2009 17:50:48 by Lavenderpupy

edit @ 17 Apr 2009 18:02:52 by Lavenderpupy

ความจริง

posted on 25 Dec 2008 21:42 by lavenderpupy

เธอมองมาที่ฉัน

ความจริง เธอมองหาใคร

 

เธอเดินมาที่ฉัน

ความจริง เธอเดินหาใคร

 

เธอหยุดรอฉัน

ความจริง เธอหยุดรอใคร

 

หลายสิ่งที่เธอทำนั้น อยากรู้ว่ามันคืออะไร ฉันไม่ใช่คนสำคัญและพิเศษของเธอ

แต่บางครั้งเธอทำให้ฉันคิดว่ามันมีอะไรที่มากกว่าที่เราเป็นอยู่ มันคลุมเคลือ และคับข้องใจ

ความจริง คือสิ่งที่ฉันอยากรู้

ความจริง คือสิ่งที่ฉันกลัวที่จะรู้

มันดีที่จะรับรู้ความจริง

แระมันคงจะทำให้เสียใจหากรับรู้ความจริง